Conclusie

Uit ons onderzoek blijkt dat ons idee van een datacenter onder water gekoppeld aan een filtersysteem voor de productie van zoetwater technisch een geografisch mogelijk is, maar nog wel financieel onzeker is of het echt zou kunnen werken.

Uit het onderzoek over welke waterzuiveringstechnieken het beste werkt met onze visie kwamen wij op de volgende 3 technieken:

1. Omgekeerde osmose: Deze valt af. Hoewel het wereldwijd populair is vraagt dit om hoge druk en veel energie. Dat sluit niet aan bij onze visie om te focussen op een zo laag mogelijk energie gebruik en het benutten van de restwarmte.

2. Traditionele distillatie: Deze valt ook af. De hoge eisen voor het proces het vraagt namelijk voor 100 graden wat niet past bij ons idee om warmteverschillen van 40/60 graden te creëren op basis van restwarmte.

3. Membraandestillatie: Dit is de beste optie. Deze methode maakt direct gebruik van de restwarmte werkt in een gesloten kringloop om corrosie te voorkomen er is ook nauwelijks extra stroom nodig voor het verwarmen en het proces wat deze optie veruit de beste maakt.

Om te bepalen of ons concept economisch haalbaar is hebben we de verwachte opbrengst en kosten tegen elkaar afgewogen. Hierbij richten we ons puur op de waterzuivering (de servers worden buiten beschouwing gelaten). Hieruit kwam dat het hele systeem zichzelf terug kan verdienen in 1 jaar en 11 maanden en jaarlijks afgerond 14.850.000 miljoen aan winst brengt. Omdat onze onderzoekseis was dat dit binnen 5 jaar moest gebeuren concluderen we dat het economisch rendabel is.

Om te voorkomen dat de geproduceerde pekel moet worden afgevoerd hebben we gekeken naar duurzame toepassingen om dit restproduct nuttig in te zetten. Elk van de drie opties brengt specifieke voor- en nadelen met zich mee hier bij zijn de eerste 3 opties die we hebben bedacht gekozen. Dit zijn niet de enige die er zijn.:

1. Zout winnen via opdrogen: de pekel wordt ingedampt om puur zout over te houden waarna een antiklonter middel wordt toegevoegd dit kan via elektrische verwarming of via zonne-energie op een veld tot al het water weg is. Het nadeel hiervan is dat dit proces veel energie vraagt.

2. Direct gebruik als vloeibaar strooizout: vloeibare pekel wordt in toenemende mate ingezet bij gladheidsbestrijding. Het voordeel is dat het niet wegwaait zoals traditioneel zout. Het nadeel is dat de pekel eerst gefilterd moet worden en opgeslagen wat veel opslag vraagt. Bij milde winters bestaat het risico op overproductie ook.

3. Levering aan de chemische industrie is de laatste optie. Zout en andere delen in het zeewater zijn essentiële grondstoffen in de chemie zoals bij chloor/ Het leveren van pekel vormt een duurzaam alternatief voor traditionele zoutmijn of het halen uit de grond via het pompen van water in een zout laag en dat omhoog pompen. Hier is wel het nadeel dat je afhankelijk van externe bedrijven wordt.

Het beste is om een mix van 2 of 3 van de onderdelen te kiezen voor optimaal winst maken.

Voor de locatie is de kust van Valparaiso in chili de locatie die in het onderzoek naar voren kwam als de meest geschikte en rendabele locatie voor ons systeem. Hoewel Californië ook een sterke kandidaat is biedt chili de meest optimale balans. Een flexibel en soepel regelgevend klimaat en gecombineerd met een uitgebreide industriële infrastructuur. Deze combinatie maakt chili de beste locatie voor het realiseren van het project.

Wel moet er rekening mee worden gehouden dat ons onderzoek voornamelijk theoretisch is. Uit een interview met een bedrijf bleek dat de kosten afhankelijk zijn van veel verschillende factoren. Ook is de technologie nog duur en zijn vergelijkbare ideeën nog niet succesvol op grote schaal toegepast. Hierdoor kan de werkelijke winst lager uitvallen dan wij hebben berekend.

We concluderen daarom dat ons idee mogelijkheden biedt, maar dat er meer onderzoek en een nauwkeurigere kostenberekening nodig zijn om te bepalen of het daadwerkelijk haalbaar en rendabel is. Ons onderzoek kan hiervoor als basis worden gebruikt.

Uit ons onderzoek blijkt dat ons idee van een datacenter onder water gekoppeld aan een filtersysteem voor de productie van zoetwater technisch en geografisch mogelijk lijkt, maar financieel nog onzeker is. Van de onderzochte technieken lijken omgekeerde osmose, traditionele distillatie en membraandestillatie geschikt. Membraandestillatie kwam hierbij als beste optie naar voren. Daarnaast lijkt Chili de meest geschikte locatie en kunnen bijproducten die geproduceerd worden van de pekel zoals strooizout, mogelijk extra inkomsten opleveren.